Πώς να συμπεριφερθείς σε έναν επιθετικό εργοδότη.

Σχεδόν όλοι οι υπάλληλοι που επέλεγαν την αντίδραση ως μορφή άμυνας δήλωσαν ότι η στάση τους αυτή δεν είχε εμποδίσει σε καμία περίπτωση στην επαγγελματική τους ανέλιξη.

 Αν ο προϊστάμενός σου «δεν παλεύεται» λόγω της απαίσιας συμπεριφοράς του, μην στεναχωριέσαι - οι περισσότεροι υπάλληλοι εκεί έξω έχουν να κάνουν με έναν «δερβέναγα» που θεωρεί εντελώς φυσιολογικές τις προσβολές, τις φωνές και τις εκρήξεις οργής στον χώρο εργασίας... Όχι, λοιπόν, δεν είσαι ο μόνος που ζει αυτό το δράμα. Αν, μάλιστα, μηχανεύεσαι τρόπους για να τον πληρώσεις με το ίδιο νόμισμα, δώσε βάση: Έρευνα του Πανεπιστημίου του Οχάιο αναφέρει ότι όχι μόνο δεν πρέπει να «καταπίνεις» ανάλογες συμπεριφορές, αλλά αντίθετα, οφείλεις να τις ανταποδίδεις. Για καλό σου...

«Σαφώς και το ιδανικό είναι να μην υπάρχουν εντάσεις και προστριβές στο περιβάλλον εργασίας. Ωστόσο, αν το αφεντικό ή ο προϊστάμενός συμπεριφέρεται μονίμως εχθρικά, η υιοθέτηση ανάλογης συμπεριφοράς από τον υφιστάμενο προς τον “από πάνω”, αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση. Και αυτό γιατί οι υπάλληλοι που αντιδρούν σε αυτό το είδος εργασιακής καταπίεσης δηλώνουν πιο ευτυχισμένοι και πιο ικανοποιημένοι από τους εαυτούς τους» αναφέρει ο Bennett Tepper, καθηγητής μάνατζμεντ και ανθρωπίνων πόρων στο προαναφερθέν εκπαιδευτικό ίδρυμα κι εκ των εμπνευστών της σχετικής μελέτης.

Το πρώτο στάδιο της μελέτης αυτής, λοιπόν, στο οποίο έλαβαν μέρος 169 συμμετέχοντες, αποκάλυψε ότι οι υπάλληλοι που δεν ανταπέδιδαν την εχθρότητα προς τους προϊσταμένους τους παρουσίασαν όλοι ανεξαιρέτως υψηλότερα επίπεδα στρες ενώ δήλωναν πιο δυστυχισμένοι, λιγότερο ικανοποιημένοι από την εργασία τους αλλά κι ένιωθαν σε μικρότερο ποσοστό συναισθηματικά δεμένοι με την εταιρεία στην οποία εργάζονταν.

Θέλοντας να αντλήσουν ακόμη περισσότερες πληροφορίες, ο Tepper και η ομάδα του προχώρησαν στη χρήση πιο εξειδικευμένων ερωτηματολογίων, στα οποία τη φορά αυτή συμμετείχαν 371 άτομα που απάντησαν σε μια σειρά διαφορετικών ερωτήσεων μέσα σε διάστημα εννέα εβδομάδων. Τα αποτελέσματα αυτού του σκέλους της έρευνας φανέρωσαν τα εξής: οι υπάλληλοι που ανταπέδιδαν με κάποιο τρόπο την «κακομεταχείριση» από τους προϊσταμένους τους ένιωθαν σαφώς μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη δουλειά τους, βίωναν λιγότερο στρες και ένιωθαν σαφώς λιγότερο «θύματα» σε σχέση με τους συναδέλφους τους που επέλεξαν να μην αντιδράσουν. Το πιο ενδιαφέρον; Σχεδόν όλοι οι υπάλληλοι που επέλεξαν την αντίδραση ως μορφή άμυνας δήλωσαν ότι η στάση τους αυτή δεν είχε εμποδίσει σε καμία περίπτωση στην επαγγελματική τους ανέλιξη.

Προσοχή όμως: Πριν μπουκάρεις φουριόζος στο γραφείο του λεγάμενου για να του τα ψάλεις ένα χεράκι, μάθε ότι ο τρόπος «αντίδρασης» δεν είχε να κάνει επ' ουδενί με την απευθείας ανταπόδοση (βλέπε: φωνές, απειλές και «υστερίες» προς τον «λοχία») αλλά περισσότερο με την υιοθέτηση παθητικής επιθετικότητας . Κάποιοι από τους ερωτηθέντες, για παράδειγμα, αγνόησαν τις εντολές του προϊσταμένου, δηλώνοντας άγνοια ή αδυναμία να εκτελέσουν κάποια συγκεκριμένη εργασία ή, γενικότερα, επέλεξαν να ασκήσουν τα καθήκοντα τους λιγότερο αποτελεσματικά.

Όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους οι υπάλληλοι που καταφεύγουν σ' αυτήν τη μορφή «αντίστασης» τελικά δεν υφίστανται συνέπειες στην επαγγελματική τους ανέλιξη και σταδιοδρομία, οι ερευνητές δεν μπορούν να δώσουν κάποια ξεκάθαρη απάντηση. Πιθανολογούν, πάντως, ότι αυτό έχει να κάνει με τη δημοφιλία των «ανταρτών» και τον σεβασμό που εμπνέουν στους πιο «υπάκουους» συναδέλφους του - κανένα αφεντικό δεν θα απολύσει έτσι εύκολα τον πιο δημοφιλή υπάλληλο της εταιρείας.

Πηγή: askmen.com

Αφήστε το σχόλιό σας